Een andere wereld

We zijn veilig aangekomen op onze bestemming! Als we dit schrijven zijn we er net 4 dagen. Er zijn zoveel nieuwe indrukken dat deze dagen wel maanden lijken. Eerst kijken we even terug op onze tijd in Nederland.

Uitzenddienst en afscheid
We zijn dankbaar voor onze tijd in Nederland en op de uitzenddienst. Die was voor ons (en we geloven ook vast voor jullie) erg bemoedigend. Wat fijn om te weten dat we met Gods zegen op pad mochten gaan en we ons gesteund weten door jullie. Het moment dat we jullie ‘ja’ hoorden heeft ons goed gedaan. De dienst was voor ons een mijlpaal, waar we dankbaar op terugkijken.

Het afscheid was moeilijk. Nu zijn we voor twee jaar van de Bult en dat voelt defnitiever dan de korte termijnen in Engeland en Frankrijk. We weten niet of we sommige dierbaren nog terug zullen zien op aarde. Gelukkig mogen we als christenen altijd ‘tot ziens’ zeggen! Toch was het een goede tijd, want we konden veel vriendenen familie bezoeken. We zijn dankbaar voor verstevigde vrienden- en familiebanden.

Reis en aankomst
De reis verliep soepel, maar was lang. We hadden een overstap op een supersaai vliegveld, waar de uren voorbij kropen. We stapten ver na middernacht op de plaats van bestemming het vliegtuig uit. De eerste indrukken kwamen op ons af. De warmte viel mee. Een droge, warme wind blies door onze kleren. Het besef drong toen pas goed door: hier zullen we de komende jaren wonen!IMG_3147

Bij de foto: over de zandwegen verplaatsen de meeste mensen zich per brommer. In het chaotische verkeer is het oppassen geblazen!

Swingen
De eerste indrukken zijn overweldigend. Er is zoveel te zien. We hebben een appartement in het guesthouse op de 3e verdieping en kijken zo op het terrein van de buurfamilie. Regelmatig staren we uit het raam en verwonderen ons over hun manier van leven. Het is één grote uitgebreide familie (héél veel kinderen, héél veel vrouwen, een paar mannen en wat bèbes en bessies), met een heel ander dagritme dan de Nederlanders. Ook zijn we naar de markt geweest waar honderden kleine kraampjes lukraak opgesteld staan en werkelijk van álles te koop is. Vlees (met hordes vliegen), vis (met evenzoveel vliegen), fruit, groente, huisartikelen, stof voor kleren, bezems etc. De mensen zijn heel vriendelijk, vrolijk en houden van een grapje. Zo stond van de week de vuilnisman al swingend met zijn bips de bak te legen. We kwamen niet meer bij van het lachen.

IMG_3153

Bij de foto: kinderen, hoe klein ook en overal aanwezig, roepen ons overal na met:’Toubab! Toubab!’ ‘Blanke! Blanke!’ Gister liepen we langs een groepje éénjarigen. Nauwelijks pratend of staand riepen ook zij ons na. Het is discriminatie ten top, maar hilarisch was het wel.

Introductie
Momenteel volgen we het introductieprogramma van Wycliffe. In een ander land met heel andere gebruiken en gewoontes voelen we ons af en toe heel klein. Als een kind die van alles moet leren. Hoe begroet je elkaar? Wat is netjes? Wat is onbeleefd? Hoe doe je je boodschappen? Waar zijn de winkels? Deze overgang is vermoeiend en kost veel energie, maar we voelen ons goed op onze plek. De kennismaking met onze collega’s was heel positief en de lokale IT-manager houdt ook wel van een bordspelletje (voor wie Willem een beetje kent…). We hopen dat we goede vriendschappen met hen kunnen opbouwen.

Zo is elke dag nu nog een avontuur. In onze volgende nieuwsbrief schrijven we meer over onze eerste ervaringen. Daarvoor kunt u zich opgeven via het contactformulier onder ‘nieuwsbrieven’. Uit veiligheidsoverwegingen komen deze niet meer op de site te staan.

Shalom,

Willem en Christien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s