Vrijheid

Opschoningsactie
‘Bonsoir! ‘Ça va?!’ Op straat is het nooit saai; mensen zijn altijd in voor een praatje. Als je dan vraagt hoe het gaat en ze zeggen: ‘Ça va un peu/het gaat een beetje,’ dan weet je dus dat er iets flink mis is.

Dat horen we momenteel vrij vaak; er borrelt van alles onder de eeuwige lach. De M-mensen zijn arm en met een kleine handel proberen ze wat geld te verdienen. Langs de weg staan heel wat ijzeren hokjes die de naam boutique dragen, of scheve houten bouwsels waaronder vrouwen droog hun pinda’s en fruit aan de man brengen. De overheid wil nu de wegen opschonen, dus al deze kleine onderneminkjes moeten opdoeken. Met bulldozers worden alle illegale bouwsels op overheidsgrond  weggeschoven. Tenzij ze van tevoren worden weggehaald, maar soms ontvangen ze pas een dag van tevoren bericht. Zo zien ze hun hele inkomstenbron in minder dan een minuut in puin liggen.

Zo ook een inmiddels goede vriend van ons: Emmanuel. Al 13 jaar heeft hij zijn boutique langs de weg, op een rustige plaats, waar hij werkelijk niemand tot last is. Nu kreeg ook hij bericht dat hij moet inpakken. Teleurgesteld, maar berustend zei hij: ‘De overheid heeft het recht om dit te doen, maar ze bieden geen alternatief. Ze beloofden 120.000 nieuwe banen, maar op deze manier verliezen 300.000 mensen hun werk. En waar moeten ze naartoe, wat moeten ze gaat doen? Waar moet ik naartoe? Wat moet ik doen?’ Met wanhoop en frustratie was hij bezig om zijn winkeltje af te breken.

Gevreesd wordt in ieder geval voor een grotere golf van inbraken en overvallen. Armoede maakt wanhopig; de grote gezinnen hebben veel monden te voeden!

Vrijheid
Dat is niet het enige wat er borrelt. Een tijdje geleden was een journalist opgepakt die zich tegen de overheid uitsprak. M-mensen zijn heel trots op hun democratie en dulden dit niet. Veel mensen gingen uit protest de straat op, maar daar was de overheid het niet mee eens. De politie greep ruw in en schoot met scherp waardoor twee mensen stierven. Dit borrelde flink en het laatste woord is hier nog niet over gezegd, maar inmiddels lijken de gemoederen al wel weer wat gekalmeerd.

Gri-gri’s
Over vrijheid gesproken: Willem had een interessant gesprek. Een kennis: Coulibaly, had te maken met een corrupte voorman. Hij zei: ‘Maar ja, naar zijn chef gaan kan ik niet, want als hij ontdekt dat ik het was die voor zijn ontslag zorgde, dan ben ik nog niet jarig! Ik ben veel te bang dat hij naar de maraboet gaat (geestelijk leider bij de moslims, maar die zich tegelijkertijd vaak veel bezighoudt met tovenarij), en daar krijgt hij gri-gri’s (amuletten) om mij te vervloeken. Die verbergt hij dan stiekem in mijn huis en val ik in het ongeluk.’

Willem vertelt hem dat hij totaal niet bang is voor gri-gri’s en dat maraboets kunnen doen wat ze willen, maar dat ze niets zullen kunnen doen tegen hem. Hij keek Willem peinzend aan: ‘Tjah, blanken hebben daar geen last van; daar werkt het niet bij.’

‘Nou,’ antwoordde Willem, ‘het werkt niet bij christenen.’

‘Ja!’ reageerde hij, ‘want bij M-mensen die een kruisje dragen werkt het ook niet!’

‘Maar ben je dan niet nieuwsgierig hoe dat kan?’

‘Ach geloven, daar heb ik niet veel mee, moslims doen ook maar wat hun uitkomt, daar geloof ik niet in. Maar ik ben wel benieuwd waarom je niet bang bent voor gri-gri’s. Kun je me daar meer over vertellen?’

‘Kom een keer op bezoek, dan praten we erover door.’

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s