Categorie archief: Uncategorized

Het dak eraf

‘Midden in de nacht werden we wakker van een groot kabaal’, vertelde een collega. Het plafond van hun woonkamer was naar beneden gestort omdat het dak lekte. Later volgde het plafond van een slaapkamer. Gelukkig gebeurde het toen er niemand in de kamer was.

Bij ons huis is er een slaapkamer die er later is aangebouwd en daar lekte het ook. De rest van het huis is gelukkig in prima staat. Het plafond vertoonde daar ondertussen wat scheurtjes. Om dergelijke ongelukken te voorkomen wordt van die kamer nu het dak vervangen. Afgelopen maandag is het werk begonnen en nu wonen we een paar weken in het guesthouse bij kantoor. Heel fijn dat het zo kon. Bijna hadden ze het dak van de verkeerde kamer eraf gehaald… de slopers wisten van geen ophouden! Gelukkig zag Willem net op tijd waar ze mee bezig waren.

We hebben in de afgelopen jaren de nodige uitdagingen gehad, zeker als het gaat om beestjes, zoals trouwe lezers weten. Maar verrassingen blijven komen. We waren aangekomen in onze tijdelijke huisvesting. Toen Christien ’s nachts Gideon voedde, dacht ze: wat voel ik toch kriebelen. Nadat Gideon weer sliep, liep ze even naar het toilet. Eenmaal in de woonkamer stond ze aan de grond genageld, want er zaten ontzettend veel kakkerlakken op de muur, de vloer en de tafel. We hadden bij aankomst al verscheidene kakkerlakken in de keukenkastjes gezien en zeiden tegen elkaar: ‘Morgen gaan we er echt wat aan doen.’ Dan val je niet meer zo snel in slaap… De dag erna hebben we met stofzuiger en sopdoeken het huis met bezemen gekeerd en nu lijkt de situatie aardig onder controle en is bijna alles weg en kunnen we weer ontspannen er wonen. We hadden alleen de eerste dag iets anders voorgesteld.

Intussen kijken we terug op een gezellig bezoek van Willems ouders. Het was een hele onderneming voor ze, met de nodige voorbereidingen. Allerlei vaccinaties, visum etc. We hebben een goede tijd hier gehad en met veel ervaringen zijn ze weer teruggegaan. Ondanks alle verhalen die we verteld hadden, was er heel wat verbazing. Want het echt meemaken is nog heel wat anders dan foto’s kijken.

Bemoedigend en indrukwekkend was het om met de gids te spreken in een dorpje buiten de stad. Drie jaar geleden ontmoetten we hem en was hij net tot geloof gekomen doordat Jezus aan hem verscheen in een droom. Met Willems ouders gingen we wat plaatsen in de omgeving bekijken en hij begeleidde ons. Hij vertelde enthousiast hoe in de afgelopen jaren niet alleen zijn familie tot geloof is gekomen, maar ook zijn buren en verschillende vrienden. Hij was erg blij met het SD-kaartje dat we gaven met allemaal Bijbelverhalen om naar te luisteren. Laat hij een bemoediging zijn, ook op Urk, om het Evangelie uit te dragen.

Als we dit schrijven is het precies vier jaar geleden dat we in West-Afrika aankwamen. De tijd is omgevlogen en wat hebben we ontzettend veel meegemaakt. We zijn dankbaar dat hier en op allerlei plekken het Woord vrucht mag dragen en dat er uitgekeken wordt naar een Bijbel in de eigen taal. Tegelijk bidden we ook voor positieve ontwikkelingen op het gebied van onderwijs en om vrede in dit land, want dat is hard nodig. Vooral vrede door de komst van Christus, waar we deze maand weer bij stil staan. Daarom wensen we jullie gezegende kerstdagen en een voorspoedig nieuwjaar!

Shalom,

Willem, Christien en Gideon

Hoe denk je over de Bijbel?

‘Hoe denk je over de Bijbel?’ Ik kijk Awa aan en ze kijkt vragend terug. ‘De Bijbel? Hoezo? Daar denk ik nooit over na.’ Ze staart even peinzend voor zich uit. ‘Nee, geen idee.’

‘Zou je er meer van willen weten?’ Ik steek haar een SDkaartje toe. ‘Kijk, hier is een SDkaartje. Daarop staan Bijbelverhalen om naar te luisteren en een film over het leven van Jezus.’ Ze pakt het aan. ‘Ik denk wel dat het goed is om te weten wat de Bijbel is,’ zegt ze. Die dag geven we ook nog aan een andere vriendin zo’n SDkaartje. Die avond blijkt een hele familie hier in de straat gekluisterd te zijn aan de telefoon waarop de film te zien is. We bidden dat het tot zegen mag zijn!

In Nederland komt het wel eens voor dat een grootouder bij het gezin thuis woont, maar hier woont de ‘grand famille’ bij elkaar. Grootouders, ooms, tantes, neven en nichtjes, het is een komen en gaan van mensen. Dat is één van de belangrijkste waarden van de cultuur: ‘zij hadden alles gemeenschappelijk.’ Maar dat is lang niet altijd makkelijk. Zo kennen we een dominee die het zelf niet al te breed heeft. Dominees bouwen geen pensioen op en vaak is het zo dat al het verdiende geld dezelfde maand al op is aan eten en woonlasten. Daarbij komt dat mensen uit zijn dorp hem veel gasten bezorgen. ‘Ga maar naar de pasteur in de stad, daar kun je wel terecht.’ Hij wil graag gastvrij zijn, maar hij heeft het geld er niet voor om zoveel mensen op te vangen. Want de gasten dragen vaak maar heel weinig tot niets financieel bij.

Of één iemand in de familie is die goed verdiend, zorgt voor de ‘grand famille’, en ook al verdient hij veel, dan kan hij nog niet sparen. Een vriendin van ons is 22, getrouwd en ze heeft een dochtertje van bijna een jaar, maar ze betaalt ook de school voor één van haar broertjes. Dertig procent van wat ze verdient bij haar baan, gaat daar aan op. Ze kan zo maar heel weinig sparen. Een andere vriendin wil graag een vervolgopleiding doen, ze wil verloskundige worden, maar haar familie heeft geen geld. Als ze een jaar werkt bij de baan die ze nu heeft, kan ze één semester betalen en er zitten er drie in een jaar.

Er zijn zoveel noden, en armoede zorgt ervoor dat mensen maar weinig vooruit komen. Aan de ene kant is het moeilijk, aan de andere kant beseffen we des te meer dat daardoor het evangelie veel belangrijker kan worden in je leven. Want uiteindelijk gaat het er niet om dat we krijgen wat we willen in dit leven, maar dat we rijk in God zijn. We bidden dat die boodschap hier mag doordringen!

Met ons gaat het goed. Willems ouders kwamen in november op bezoek en daar hadden we veel zin in. Het koele seizoen is aangebroken, dus we slapen lekker en hebben veel meer energie. Gideon was alweer 10 maanden (in november) en is druk bezig met lopen. Hij is erg actief! Op het werk is de jaarafsluiting nu bijna klaar en dat geeft weer even wat lucht. Het waren drukke weken voor Willem. Bij het alfabetiseringswerk zijn we bezig om te kijken wat de vertaalteams de komende drie jaar nodig hebben aan begeleiding, training en middelen om het alfabetiseringswerk goed op de rit te krijgen. Daar zijn ook genoeg uitdagingen bij. We vervelen ons geen moment!

En dan hebben we het nog niet gehad over de kleine dingen, zoals kakkerlakjes in de keukenkasten. Hoe kom je daar van af? ;)

Shalom,

Willem, Christien en Gideon

Doe toch niet zo westers!

20190717_111018‘Lezen is echt ontzettend belangrijk en we stimuleren onze leerlingen ook om veel te lezen!’ De directeur van een privéschool kijkt me indringend aan. ‘Hoeveel leesboeken zijn er op deze school beschikbaar?’ Hij geeft een zucht: ‘Geen! Maar het Franse instituut in het centrum heeft een bibliotheek waar scholieren boeken kunnen lenen. Alleen doen ze het niet…’ Christien bracht een bezoek aan een privéschool en woonde een Franse les bij. Veertig leerlingen van een jaar of 16 bereidden zich voor op het examen van het laatste jaar van de basisschool. De basisschool duurt hier negen jaar, maar om verschillende redenen zijn de leerlingen vaak ouder als ze het laatste jaar doen.

Ze zaten op krappe houten bankjes zonder rugleuning. Soms moest een leerling wat voordoen op het bord en was het een ware circusact om naar voren te komen. Het maakte Christien erg dankbaar voor alle leermiddelen die in Nederland beschikbaar zijn, waar elke leerling een eigen tafel en stoel heeft. En pennen, schriften, een digibord, gekleurd papier. En een dak wat de regen tegenhoudt. Dit was nog één van de betere scholen, maar zelfs daar waren geen leesboeken.

Daarbij hebben we vaak horen zeggen: in Afrika zijn kinderen veel gehoorzamer dan in Nederland. Die kinderen zijn tenminste dankbaar als ze naar school mogen! Daar zitten meer kanten aan. Er zijn inderdaad kinderen die hard werken, maar het schoolsysteem is ook corrupt en dat is frustrerend. De verloofde van onze bewaker deed een paar weken geleden examen voor haar middelbare school, op haar 21e. Toen we vroegen hoe het ging, was ze redelijk gefrustreerd. Voor veel geld zijn de examens te koop en haal je makkelijk je diploma. Ze komt uit een arm gezin en heeft hard gewerkt om alles te leren. Ze is erg slim, maar maakt zich zorgen of ze haar diploma wel haalt. Want je weet maar nooit op welke manier corruptie verder de kop op steekt.

Een collega van het alfabetiseringsteam deed onderzoek of de beschikbaarheid van boeken ervoor zou zorgen dat mensen meer gaan lezen. Ze organiseerde een leesgroep waarbij ze samen een boek lazen en erover praatten. De deelnemers gaven aan dat lezen ‘gewoon’ niet in de cultuur zit. ‘Doe niet zo westers!’ wordt er gezegd als iemand een boek leest. Het is vreemd dat ‘westerse’ dingen zoals smartphones en filmpjes kijken dan wel zo overgenomen worden, want daar moet je toch ook voor kunnen lezen. Nu is de vraag wat mensen dan wel motiveert om te gaan lezen. Waarom lees(t) jij/u graag? :)

Ook op kantoor is genoeg aan de gang. De belastingdienst heeft een nieuw systeem ingevoerd, waardoor er ineens een torenhoge boete werd bezorgd. Het was een herinnering en het bleek dat de eerdere brieven verkeerd bezorgd waren. Gelukkig was de belastingdienst erg onder de indruk toen alle betaalbewijzen vanaf 2014 getoond konden worden. Kantoor betaalt belasting in drie gebieden in dit land en voor één van de andere gebieden kwam nu ook een boete binnen. Er gebeurt weinig digitaal, dus het zoeken naar de bewijzen bracht nogal wat werk met zich mee. En dat mag nu nog twee keer!

Als gezinnetje maken we het gelukkig goed. De regentijd is aan de gang en doordat het soms lekker afkoelt, slapen we beter en hebben we meer energie. We hebben een lieve kinderoppas (nounou) gevonden die een aantal morgens op Gideon kan passen en gelukkig vindt hij het fantastisch met haar. Hij ontwikkelt zich prima en is erg vrolijk, eet graag (me dunkt, hij heeft met 8 maanden al 8 tanden!), kruipt en wil héél graag lopen. Slapen gaat nu ook beter gelukkig! Qua werk zijn er natuurlijk altijd uitdagingen, maar in vergelijking met ons eerste termijn hier, voelen we ons nu echt thuis en voelen we ons goed op onze plek. Dat is een zegen!

Shalom,

Willem, Christien en Gideon

 

 

 

Op verlof!

Beste vrienden,

Bedankt voor jullie gebed voor de presidentsverkiezingen in M. Die zijn inmiddels achter de rug en de uitkomst in verrassend eenvoudig: dezelfde president is herkozen. De strijd ging tussen twee kandidaten en allebei riepen ze op tot vreedzame verkiezingen. Toen echter de president herkozen werd, riep de andere kandidaat op massaal de straat op te gaan om te protesteren. Gelukkig zijn de M.-mensen daar redelijk nuchter in en zeiden ze: ‘Laat hij dan eerst zelf de straat opgaan en zijn familie terughalen uit Frankrijk die hij daar voor de veiligheid tijdens de verkiezingen heen had laten vliegen.’ De demonstraties vielen dus mee en waarschijnlijk blijft het land dezelfde koers varen als ze de afgelopen jaren deden. Veel verandering valt niet te verwachten helaas. We hopen natuurlijk wel dat de regering zich meer in gaat zetten voor vooruitgang van o.a. onderwijs en werkgelegenheid. Maar het grootste punt blijft wel de veiligheid in het land, met name in het noorden.

Tijdens de twee maanden die achter ons liggen, zijn we heel wat verhuisd tussen Emmeloord en Urk. We zijn dankbaar dat er een huisje in Emmeloord beschikbaar was waar we een aantal weken konden wonen. Afgelopen weekend konden we een huisje op Urk gaan bewonen en nu genieten we tot het eind van ons verblijf in Nederland van een vaste stek. Ons adres is nu Wijk 5-95; gezellig in het Oude Dorp. Kom gerust eens langs!

‘Dus nu hebben jullie een paar maanden vakantie? Nou geniet ervan!’ horen we vaak, maar verlof is geen vakantie! Ik denk dat we drie maanden vakantie ook al wel gauw beu zouden zijn. Het doel van ons verlof is het versterken van de vrienden- en familiebanden, het bezoeken van onze supporters en presentaties geven. We vertellen graag over het Bijbelvertaalwerk in M. en onze taak tijdens deze verlofmaanden is dan ook het hiervan ambassadeur zijn. Eigenlijk een beetje zendeling zijn in Nederland!

Ons verlof is tot half oktober, maar we blijven iets langer in Nederland. We verwachten namelijk een kindje! Christien is in december uitgerekend en we wachten de bevalling liever in Nederland af. Onze ervaringen met de gezondheidszorg in M. zijn niet fantastisch en bij zoiets ingrijpends als het krijgen van een kind, heb je liever goede zorg voor handen. Vanaf oktober werken we dus weer even vanaf afstand en na de bevalling gaan we weer terug naar M.

Het is fijn om veel mensen te bezoeken. Ook zijn we druk bezig met het voorbereiden voor terugkeer naar M.. Zo lijkt het verlof in sneltreinvaart voorbij te gaan. Op 20 september organiseert ons TFC een gezellige Tapasavond. Deze avond wordt gehouden in de Ark. Bij elk gerechtje ervaart u M. en het Bijbelvertaalwerk op een andere manier. Op 18 oktober houden we ook een algemene presentatie om 20.00 in de Ark.

Christien vertelde op de vakantiebijbelschool het verhaal van Samuël, die we in M. ontmoetten. Het geeft veel voldoening om over Gods koninkrijk te vertellen.

Shalom,

Willem en Christien

Studie in Engeland 3: Lees je Bijbel, bid elke dag!

‘Lees je Bijbel, bid elke dag!’ Het is één van de eerste liedjes die we kinderen aanleren. Het is een makkelijk liedje en de betekenis is van levensbelang. Daar willen we zelf immers ook naar leven, want je bouwt aan je relatie met God door Hem beter te kennen door Zijn woord en gebed. Maar voor de gemiddelde burger is de Bijbel niet het makkelijkste boek. We denken allemaal wel eens bij onszelf: eigenlijk zou ik meer tijd bij God kunnen zijn door Bijbellezen en gebed…

Afgelopen twee weken kreeg ik les in Antropologie. Voor de opdracht verdiepte ik me in het leesgedrag van de M-ezen. Dat heeft een heleboel met Bijbellezen te maken.

In Nederland hebben we het geluk dat (bijna) iedereen kan lezen en schrijven. Niet iedereen houdt echter van lezen, maar er zijn boeken genoeg en voor elk wat wils. De bieb staat vol genoeg! In M. kan maar een derde (33%) van de bevolking lezen en schrijven en leuke leesboeken zijn er bijna niet. Daarnaast is lezen voor je plezier iets wat geen plaats heeft in de cultuur. Lekker wegkruipen met een boek is asociaal, want je afsluiten voor de ander is ongehoord. Lekker een bekkien doen met elkaar is de norm.

Hoe meer boeken of tijdschriften je leest die je leuk vindt, hoe beter je ook moeilijke teksten kunt begrijpen. Lezen voor je ontspanning maakt je slimmer! Dan kun je de Bijbel dus ook beter begrijpen. In M. vinden christenen het erg moeilijk om de Bijbel te lezen. Als mensen al kunnen lezen, kunnen ze het vaak nog niet vlot en vloeiend. Stel je voor dat je een zin van Paulus moet hakken en plakken. Halverwege ben je ongetwijfeld de draad kwijt!

Onderzoek heeft aangetoond dat lezen voor je plezier ontzettend belangrijk is: je leert beter lezen, het maakt je slimmer, je begrijpt het gedrag en de gevoelens van andere mensen beter, je begrijpt andere culturen beter, je kunt beter beslissingen nemen en je wordt een betere burger (echt waar!). Mensen leren lezen en schrijven is dus eigenlijk maar het halve werk, want als ze niet van lezen houden, kom je nog nergens. Ik vroeg young professionals in M. of ze hielden van lezen. Ze trokken allemaal een vies gezicht en riepen uit: ‘Wij houden niet van lezen!’

In het Engels zeggen ze: ‘Monkey sees, monkey does (aapje ziet, aapje doet).’ We willen allemaal graag dat de kinderen/jongeren in de kerk de Bijbel lezen. In Nederland en M. Dat begint met het goede voorbeeld geven, door samen te praten over wat er staat en dus gewoon lekker thuis met een goed boek op de bank!

Veel leesplezier! Lees je Bijbel, bid elke dag!

Studie in Engeland 2

Net even anders
Een uitdrukking in een andere taal kan soms heel anders uitpakken. Als iemand het hoekje omgaat, betekent dat in Nederland dat diegene er geweest is. Laatst vertelde iemand me hier in Engeland blij dat zijn vrouw het hoekje omgegaan was. Ik twijfelde geen moment aan zijn liefde voor zijn vrouw, dus zocht koortsachtig naar zijn bedoeling. Ze had pijn en het bleek beter te gaan. Gelukkig! Tijdens een les op de universiteit over vertalen, benoemde ik dit voorbeeld. Toen barstte onze Kameroense klasgenoot in lachen uit: ‘Bij ons betekent het naar de wc gaan!’ Die was oorspronkelijk om het hoekje van het huis. Hilarisch!

Het is dus oppassen geblazen bij het vertalen van de Bijbel. Het is makkelijk om al gauw iets vanuit je eigen cultuur in te vullen, maar dan kun je de plank behoorlijk mis slaan. Daarnaast kan een tekst in een andere cultuur heel anders geschreven worden. Zo is er een volk in Nepal die in een paragraaf maar één keer de hoofdpersoon introduceert. Als deze voor de tweede keer genoemd wordt in dezelfde paragraaf, is het een andere persoon. Bij het vertalen van Genesis 1, waar telkens gezegd wordt: ‘En God schiep,’ wisten de vertalers dit gegeven nog niet. Bij het testen van de vertaling, verwonderden de Nepalezen zich over de vele goden die verschillende dingen schiepen. Oeps…

Eigen taal
Bij Wycliffe Bijbelvertalers streven we ernaar dat mensen de Bijbel in hun eigen taal krijgen: de taal van je hart. De taal waarin je denkt en voelt. Zou je het meer waarderen als je lover ‘ik hou van je’ op z’n Nederlands zegt, of ‘ik ou van je’ op z’n Urrekers? Ik neem aan het laatste, als je een Urker bent. Dat is helemaal prima. Maar toch worden talen soms als minderwaardig gezien. Zo wordt het meer gewaardeerd als je Standaard Nederlands spreekt buiten Urk, dan Urkers. En dan liefst ook nog zonder accent, want anders ben je zo’n boer! En Urkers mag alleen thuis en op straat, maar niet op school, op het werk met je (Nederlandse) baas en (mag ik het zeggen…) in de kerk. Bij het vak Sociolinguistiek bestudeerden we deze factoren en hoe taalpolitiek hier van invloed op is. En wat er voor zorgt dat talen blijven bestaan of uitsterven. Zijn ouders nog bereid hun eigen taal te leren aan hun kinderen, of vinden ze dat die de kinderen achterstelt? Want in principe is elke taal gelijkwaardig, zelfs Urkers en Nederlands. Zelfs minderheidstalen in M. en Frans. Want de Geest spreekt alle talen…

Vier jij je moedertaal?!
Om in de sfeer te blijven, benoemen we de moedertaaldag die onlangs overal ter wereld werd gehouden. Veel volken hebben gestreden om hun eigen taal te mogen houden, zoals bijv. de mensen in Bangladesh. In M. werd deze dag uitbundig gevierd met een speciale conferentie. Collega’s van ons waren zelfs op de landelijke televisie! Verschillende organisaties promootten die dag hun taal en streden voor het gebruik daarvan in het onderwijs, want als je je eigen taal goed kent, kun je daarna veel makkelijker onderwijs krijgen in een andere taal. Ook waren er verschillende volken die hun liederen ten gehore brachten (denk maar aan Leuster). Al met al een interessante, mooie dag!

50%
We zitten alweer op de helft van onze tijd hier. De studie is intensief (zeker geen vakantie), maar gelukkig goed te doen. Intussen beginnen in M. langzamerhand de verkiezingen. We zijn blij dat we daar niet bij zijn, want dat wordt een onrustige tijd. En ook het hete seizoen is weer begonnen, dan is zo’n mooie lente hier in Engeland toch wel even een verademing! We genieten er even van nu het  kan.

Studie in Engeland 1

Wit en koud!
Zachtjes dwarrelen de witte vlokken uit de hemel. Gideon staart er met grote ogen naar. ‘Wat is dit?’ vraagt hij verwonderd. We doen het raam open en hij vangt de sneeuw op: ‘Nu is het weg!’ roept hij uit als het op zijn hand smelt, en: ‘Wat is dat koud!’ We lachen allemaal om zijn kinderlijke enthousiasme.

Schoen of sgoen?
Vanuit Azerbeidzjan, Finland, Zweden, China, Kameroen en Nederland zitten we als studenten bij elkaar. We leren veel praktische vaardigheden om goed lesmateriaal te maken. In Nederland leer je lezen in groep 3 en daar zijn mooie methodes voor. De spellingsregels worden je stukje bij beetje duidelijk. Maar waarom schrijf je /garage/ zo, en niet als /garaazju/?

En waarom schrijf je /schrijf/ met /sch/  en niet met /sg/? En dan die ellendige d’s en t’s bij de werkwoordspelling, waarom moet je nu perse /hij wordt/ in plaats van /hij word/ schrijven… Dat maakt het toch alleen maar lastig?

Afgelopen weken leerden we hoe je spellingsregels van een taal opschrijft en waar je op moet letten bij het kiezen van de letters voor je alfabet. Zo zijn in het Nederlands de [d] en [t] twee verschillende letters, maar soms klinken ze hetzelfde in een woord. Zoals bij /hond/ en /kat/, maar als je het dan langer maakt, hoor je /honden/ en /katten/. Dan wordt dat verschil duidelijk.

Om een taal goed leesbaar te maken, heb je zulke regels nodig. De link naar ons werk is dan duidelijk, want we willen natuurlijk dat de Bijbel goed leesbaar is! In M. zijn nog veel talen die een alfabet en spellingsregels nodig hebben. En dan natuurlijk een leesmethode en heel veel leesboekjes. Mooi dat de studie daarbij heel praktisch van pas komt.

Bemoedigd
Naast ons werk en de studie, komen we ook lekker bij. Het is fijn om op zondag naar de kerk te gaan en bemoedigd weer thuis te komen. Hier is toch meer Bijbelkennis dan in M. en we waarderen het om zo weer opgebouwd te worden. Afgelopen keren in Engeland waren we ook in deze gemeente en mensen zeiden nu tegen ons: ‘Sinds de studenten van Wycliffe hier gekomen zijn, zijn we veel meer gaan nadenken over zending!’ De preken gaan momenteel over het nieuwe zendingsbeleid en dat is erg bemoedigend.

Afgelopen zondag kwam het onderwerp ‘persoonlijke betrokkenheid’ aan bod. Vaak wordt gedacht aan spectaculaire dingen bij zending, zoals dat mensen naar een ander land gaan. Maar als God je vraagt te blijven, ben je net zo goed een gezondene! Zending dicht bij huis zit vaak in de gewone dingen en die zijn net zo belangrijk. God vraagt immers van ons om altijd bereid te zijn van Hem te getuigen? Of dat nu op je werk is, in je gezin, op school of ‘op de lare’. Het maakt op de lange duur verschil!

Dus: Gods zegen gewenst in uw/jouw zendingswerk!